تنهایی شب

ظلم شب را شانه دلدار می باید که نیست
سوگ دل را دلبری غمخوار می باید که نیست
خانه ی رویای ما چندیست ویرانه شده
دور یک کاشانه را دیوار می باید که نیست
نقش رخسار زنی مبهم درون قاب ماند
قاب را یک خاطر کشدار می باید که نیست
رنگ دل را چند روزی کرده ام خاکستری
یک نفر نقاش خوش افکار می باید که نیست
اجر دیوار این خانه به رنگ لاجورد
بانویی با دامن گلدار می باید که نیست
گو که تدبیر و شعورم را به دلبر باختم
شانه را ول کن، نفس سیگار می خواهد که نیست

+ نوشته شده در شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۳:۹ ب.ظ توسط محمدتقی مقدسی  |